Búsqueda personalizada

Último dos seis partidos fora consecutivos e por fin conseguimos a tan ansiada victoria. A salida presentábase complicada pola entidade do rival e unha vez que chegamos alí por como estaba o campo e sobre todo polo aire que facía ademáis da chuvia conseguinte.

Eleximos na primeira parte, a peor portería xa que era imposible saber onde se quedaría parado o balón ou a onde o levaría o aire. Empezaron os locales querendo dominar e xogar o balón pero o sábado era imposible e cos minutos fómonos achegando á sua portería, facendo intervir ó porteiro ribeirense que salvou algún que outro gol nesta primeira parte. Fruto destas ocasións chegou o primer gol, nun balón de Zález a Nacho que marca diante do porteiro. Poñíasenos ben o partido pero sabíamos que non o tíñamos contralado polas condicións climatolóxicas nas que cada corner era unha lotería. Así, rematando a primeira parte, falta lateral e marcamos na nosa portería de perfecto testarazo. Estas cousas solo pasan cando todo sale mal. Terminou a infernal primeira parte con empate a 1.

Na segunda parte, tocounos a portería "boa", parecían dous sitios distintos cada portería. Quizás non tuvemos tantas ocasións como na primeira pero a sensación de que podían marcar en calquer xogada desapareceu, ainda que tuveron máis ocasións que nos eran ben defendidas e o tempo non influía á hora de defender como na primeira parte. Nunha das nosas chegadas, Zález marca de maneira un pouco inverosímil, é decir, ca rodilla nun barullo na área. Os goles valen igual independientemente do bonitos que sean. Co 1 a 2 non lles quedou outra que irse arriba e crear ocasións, cousa que se facía complicada polas condicións do terreo e os balóns colgados non encontraban rematador. Pero como este ano non é o noso, a falta de tres minutos, internada pola banda que nadie e capaz de parar e empate a dous. Iba a poñer, "xarro de auga fría" pero xa estábamos bastante mollados como para sentir un xarro máis. O que máis e o que menos pensou, salvar un punto polo menos, ainda que a nos xa non nos sirve de nada sumar un punto. Pero o equipo botouse arriba e foi polo partido e logo de varios corners, Miguel consigue marcar noutra xogada un pouco embarullada, GRANDE MIGUEL. Ainda que parezca mentira, desde que nos marcamos ainda se xogaron algúns minutos, que se me fixeron interminables. Final e 2 a 3, e alegría que facía tempo que non disfrutábamos, e hasta se escriben a crónicas doutra maneira.

Temos xogado moito mellor que o sábado e ter merecido ganar moito máis que o sábado pero hai que darse conta de que o futbol ten estas cousas.Tamén e certo que esta victoria non sirve de nada senon conseguimos algo positivo a semana que ven.

O CRACK DO PARTIDO: Todos os que nos mollamos

O KILLER: Miguel, pola importancia do gol sin desmerecer a Nacho e a Zález

O MURO: Siguennos marcando moitos goles

A CLAVE: Irnos para arriba despois do empate a dous

GOLES: NACHO(1-->5) - ZALEZ(1-->2) - MIGUEL(1-->2)

PASA POR CAIXA: Nadie, lástima.

0 Comments:

Post a Comment